Syndrom oszusta

Definicja “Człowiek, który doświadcza syndromu oszusta, ma poczucie, że jego sukcesy i osiągnięcia są dziełem przypadku. Obiektywnie wszystko przemawia za tym, żeby dobrze, a nawet bardzo dobrze sobie radził – ma odpowiednie wykształcenie, wiedzę, doświadczenie w danej dziedzinie. Jednocześnie jednak towarzyszy mu irracjonalne przekonanie, że jego osiągnięcia mu się nie należą.” Założenia “Osoba boi się, że […]

Czytaj więcej →

Wybrane cnoty psychologiczne

1. Uważność – zdolność skupienia uwagi celowo, bez oceniania. Psycholog jest bezstronny, obiektywny, nie uwzględnia subiektywnych przekonań lub oczekiwań (związanych ze światopoglądem lub presją społeczną). 2. Otwartość – gotowość przyjmowania nowych treści, poznawania nieznanego, eksplorowania postaw i zachowań człowieka – bez ocen, lęku, prób wpływania na niego. 3. Wrażliwość – troska, życzliwość, rozumiejące dostrzeganie problemów […]

Czytaj więcej →

10 źródeł mitów psychologicznych 

Jak powstają mity i przesądy psychologiczne? Źródło: Beyerstein, B. L., Lilienfeld, S. O., Lynn, S. J., Ruscio, J. (2011). 50 wielkich mitów psychologii popularnej.

Czytaj więcej →

Mniej znane fakty na temat DID

Orlof, Wilczyńska, Waszkiewicz (2018) Prezentacje rozwojowe (ICD-11) Cechy związane z kulturą (ICD-11) Cechy związane z płcią (ICD-11) Źródła: Orlof, W., Wilczyńska, K. M., Waszkiewicz, N. (2018). Dysocjacyjne zaburzenie tożsamości (osobowość mnoga)—powszechniejsze niż wcześniej sądzono. Psychiatria, 15(4), 228-233. WHO (2018). International Classification of Diseases 11th Revision. World Health Organization.

Czytaj więcej →

Czym się kierować przy wyborze psychoterapeuty?

Są różne czynniki, które mogą wpłynąć na to, jakiego wyboru dokonamy, szukając odpowiedniego psychoterapeuty/odpowiedniej psychoterapeutki. Poniżej zamieściłam swoje propozycje. Powinna to być osoba o co najmniej tytule magistra, najlepiej psychologii (choć zdarzają się też pokrewne kierunki), która ukończyła 4-letnią szkołę psychoterapii (lub jest w jej trakcie) i uzyskała certyfikat. Dobrze, jeśli dany specjalista ma doświadczenie […]

Czytaj więcej →

Dlaczego psychoterapia tyle kosztuje?

Wykształcenie  Psychoterapeuci muszą zdobyć zaawansowane wykształcenie (najczęściej 5 lat studiów psychologicznych i 4 lata szkoły psychoterapeutycznej), a następnie zdać certyfikat poświadczający ich umiejętności. Wymaga to wielu lat nauki i praktyki, a także wielu wydanych pieniędzy (roczny koszt szkoły psychoterapeutycznej w Polsce może wynieść nawet do kilkunastu tysięcy złotych). Specjalistyczna wiedza i umiejętności Psychoterapeuci są zobowiązani […]

Czytaj więcej →

Czarna karta w historii ICD i DSM

Jak już wspominałam w poprzednim poście, ICD ma na sumieniu m.in. traktowanie transpłciowości jako zaburzenia. Niestety, nie była ona jedyna. Podobnie było z homoseksualnością. Przez długi czas można było znaleźć w klasyfikacji jednostkę taką jak “homoseksualizm”.  „Początek demedykalizacji nastąpił w latach 70. XX wieku w USA, kiedy Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) uznało, że homoseksualizm – […]

Czytaj więcej →

Dlaczego transpłciowość znalazła się w ICD-11?

Może to być co najmniej zastanawiające, dlaczego transpłciowość (a właściwie, zgodnie z terminologią przyjętą w ICD-11: niezgodność płciowa), znalazła się w jedenastej wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Czy to oznacza, że transpłciowość jest chorobą? Oczywiście, że nie!  ICD-11 oprócz tego, że zawiera listę chorób i innych stanów psychofizycznych, jest wskazówką dla systemu zdrowia, […]

Czytaj więcej →

ICD-11

ICD-11 – co to takiego? ICD-11 to jedenasta odsłona Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, sporządzona przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).  W swojej pracy korzystają z niej nie tylko lekarze (m.in. psychiatrzy), lecz również psycholodzy. Zaburzeniom psychicznym poświęcono głównie rozdział 6 („Zaburzenia psychiczne, zachowania i neurorozwojowe”), choć w innych rozdziałach też można znaleźć informacje, które […]

Czytaj więcej →

Autyzm a zaburzenia

Towarzyszące trudności i społeczne napiętnowanie autyzmu mogą prowadzić do rozwinięcia się różnych zaburzeń psychicznych. Autyzmu się nie leczy, bo nie jest chorobą – jednak osoby autystyczne często mogą korzystać z pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej czy psychiatrycznej, z powodu zaburzeń współtowarzyszących.  Przedstawione dane prawdopodobnie nie oddają idealnie skali problemu, ponieważ wciąż mamy problem z niedodiagnozowaniem autyzmu, zwłaszcza […]

Czytaj więcej →