Przestymulowanie układu nerwowego definiuje się jako przeciążenie psychofizyczne, które zostało spowodowane długotrwałymi i zbyt intensywnymi doznaniami zmysłowymi.
Przebodźcowanie układu nerwowego stanowi problem cywilizacyjny. Układ nerwowy współczesnego człowieka nie jest dostosowany do wyzwań, jakie stawia życie w XXI wieku: hałas, niewłaściwe oświetlenie (niebieskie światło urządzeń elektronicznych), nadmiar informacji płynących z otoczenia, w tym z social mediów, itp.
Na przebodźcowanie są narażone zwłaszcza dzieci i młodzież, których niewykształcony system nerwowy sprawia, że mózg nie jest w stanie odpowiednio przetworzyć i filtrować informacji płynących z otoczenia.
Badacze Christakis, Ramirez i Ramirez (2012) zaprojektowali eksperyment, w którym myszy poddawano stymulacji dźwiękowej (70 db) i wizualnej (migające światła) przez sześć godzin dziennie przez łącznie 42 dni. Udowodnili, że nadmierna stymulacja nowonarodzonych myszy prowadzi do różnic behawioralnych i deficytów w wydajności poznawczej.
Źródło:
Christakis, D. A., Ramirez, J. S., Ramirez, J. M. (2012). Overstimulation of newborn mice leads to behavioral differences and deficits in cognitive performance. Scientific reports, 2(1), 546.