Definicja
“Człowiek, który doświadcza syndromu oszusta, ma poczucie, że jego sukcesy i osiągnięcia są dziełem przypadku. Obiektywnie wszystko przemawia za tym, żeby dobrze, a nawet bardzo dobrze sobie radził – ma odpowiednie wykształcenie, wiedzę, doświadczenie w danej dziedzinie. Jednocześnie jednak towarzyszy mu irracjonalne przekonanie, że jego osiągnięcia mu się nie należą.”
Założenia
“Osoba boi się, że za chwilę zostanie „przejrzana”, że „okaże się”, jaka naprawdę jest bezwartościowa. Ma uczucie, że świat w każdej chwili może się na niej poznać i odkryć jej braki. Osoba taka nie widzi swojego wkładu w osiągnięcia – wysiłku włożonego w pracę, godzin poświęconych nauce i samodoskonaleniu, swoich predyspozycji i talentu.”
Rozpowszechnienie
“Niektórzy badacze mówią o tym, że syndromu tego doświadcza 40% populacji, ale są opracowania, według których dotyka on nawet 70%.”
Jak temu zaradzić?
“Psychologowie mówią, że już sama świadomość częstotliwości występowania tego zjawiska może nieść pewną ulgę – uznanie, że nie jest się jedyną osobą cierpiącą na syndrom oszusta może być uwalniające.”
Źródło:
Oboda, M., Nowojewska-Fosse, M. Blaski i cienie perfekcjonizmu.