Orlof, Wilczyńska, Waszkiewicz (2018)
- Poszczególne osobowości mogą być nieświadome koegzystencji innych i mogą nie mieć wglądu do informacji nabytych wtedy, gdy inne osobowości sprawowały kontrolę nad pacjentem.
- W badaniach psychiatrycznym, neurologicznym i neuroobrazowym można stwierdzić różnice w funkcjonowaniu mózgu w zależności od aktualnie dominującej osobowości.
- Częstość występowania zaburzeń dysocjacyjnych osobowości na podstawie nielicznych przeprowadzonych dotychczas badań środowiskowych szacuje się na około 1%.
- Występowanie zaburzeń dysocjacyjnych jest związane zarówno z predyspozycją genetyczną, jak i czynnikami środowiskowymi, na co wskazują badania kilkuset par rodzeństwa biologicznego i adoptowanego oraz bliźniąt jedno- i dwujajowych. Wykazano także związek występowania DID z polimorfizmem genów związanych z neuroprzekaźnictwem: allelu rs25531 promotora genu transportera serotoniny (5-HTTLPR) oraz allelu Val-158Met katechol-o-metylotransferazy.
Prezentacje rozwojowe (ICD-11)
- Małe dzieci mogą projektować swoją zdysocjowaną tożsamość na zabawki lub inne przedmioty, więc nieprawidłowości w ich tożsamości mogą stać się wykrywalne dopiero wraz z upływem czasu, kiedy ich zachowania stają się mniej odpowiednie dla wieku rozwojowego.
Cechy związane z kulturą (ICD-11)
- Akulturacja lub długotrwały kontakt międzykulturowy mogą kształtować charakterystykę tożsamości dysocjacyjnych; na przykład tożsamości w Indiach mogą mówić wyłącznie po angielsku i nosić zachodnie ubrania jako znak ich odmienności od zwykłego stanu osobowości.
Cechy związane z płcią (ICD-11)
- Po okresie dojrzewania częstość występowania dysocjacyjnych zaburzeń tożsamości wydaje się być wyższa u kobiet.
- U kobiet z dysocjacyjnymi zaburzeniami tożsamości często występuje więcej dysocjacyjnych tożsamości i mają one tendencję do doświadczania ostrzejszych stanów dysocjacyjnych niż u mężczyzn.
Źródła:
Orlof, W., Wilczyńska, K. M., Waszkiewicz, N. (2018). Dysocjacyjne zaburzenie tożsamości (osobowość mnoga)—powszechniejsze niż wcześniej sądzono. Psychiatria, 15(4), 228-233.
WHO (2018). International Classification of Diseases 11th Revision. World Health Organization.