Przypadek (Orlof, Wilczyńska, Waszkiewicz, 2018)
“W 2016 r. Kim i wsp. opisali przypadek 19-letniej kobiety przyjętej do jednego z koreańskich szpitali z powodu prezentowanych od roku zachowań agresywnych, które pojawiły się po konflikcie z matką. Pacjentka nie pamiętała epizodów agresji. Podczas hospitalizacji obserwowano cztery zmiany osobowości. Gdy pacjentka mówiła o doświadczeniach z wieku młodzieńczego, pojawiała się 15-letnia dziewczynka o imieniu „Eunju”. Przed „przełączeniem” osobowości pacjentka odczuwała dreszcze oraz silnie pociła się, nie rozpoznawała znanych jej osób. Prezentowała postawę zamkniętą przed powrotem do pierwotnej tożsamości i nie pamiętała jej.
“Pod koniec hospitalizacji, gdy częstość zmian osobowości stopniowo zmniejszała się, prezentowała osobowość 5-letniej dziewczynki, o infantylnym sposobie ekspresji mowy oraz zachowaniu, proszącej, aby jej matka przyszła i pocieszyła ją w nocy. Kolejną osobowością, jaką prezentowała Koreanka, była 30-letnia kobieta o kontrolującym charakterze, świadoma istnienia innych tożsamości, w tym ego przyjmującego i wyrażała głębokie współczucie dla ich niedojrzałości i cierpienia. Nie zaobserwowano żadnych oznak bezpośredniej komunikacji między osobowościami.”
“Wyniki badań laboratoryjnych, w tym skrining narkotykowy oraz badanie tomografii komputerowej mózgu, nie wykazały żadnych zaburzeń. Pacjentka spełniała kryteria diagnostyczne DID wg DSM-IV. Miała odrębne zastępcze osobowości, z których każda przejęła całkowitą kontrolę nad swoim zachowaniem, doświadczała epizodów ciężkiej amnezji, podczas przełączeń pomiędzy osobowościami nie była pod wpływem substancji psychoaktywnych oraz znajdowała się w ogólnie dobrym stanie zdrowia. Pacjentka przeżyła emocjonalne znęcanie się nad nią oraz była zaniedbywana przez oboje rodziców — relacjonowała, że w dzieciństwie przez kilka dni była sama w domu bez jedzenia.”
Źródła:
Kim, I., Kim, D., Jung, H. J. (2016). Dissociative identity disorders in Korea: two recent cases. Psychiatry investigation, 13(2), 250.
Orlof, W., Wilczyńska, K. M., Waszkiewicz, N. (2018). Dysocjacyjne zaburzenie tożsamości (osobowość mnoga)—powszechniejsze niż wcześniej sądzono. Psychiatria, 15(4), 228-233.