Stres mniejszościowy rozumiany jest jako unikalne dla grup mniejszościowych, chroniczne i dodatkowe obciążenie, wynikające z doświadczenia społecznej stygmatyzacji, które może przekroczyć indywidualne zasoby radzenia sobie, prowadząc w konsekwencji do problemów w obszarze zdrowia psychicznego oraz fizycznego.
Na stres mniejszościowy składają się nie tylko doświadczenia dyskryminacji i przemocy, ale także oczekiwania takich doświadczeń w przyszłości, uwewnętrznione (zinternalizowane) negatywne przekonania na swój temat oraz życie w ukryciu (czyli ukrywanie swojej tożsamości i kontrolowanie jakie informacje można przekazać o sobie innym).
Kto jest narażony na stres mniejszościowy?
Przykładowo:
- Osoby LGBTQ+
- Mniejszości religijne
- Mniejszości etniczne
- Osoby z niepełnosprawnościami
- Osoby neuroodmienne (np. autystyczne)
Osoby transpłciowe
Narażone są na przemoc motywowaną uprzedzeniami w największym stopniu spośród ogółu osób LGBTQ żyjących w Polsce. Stanowią również grupę najbardziej narażoną na przemoc fizyczną oraz seksualną, których doświadczenie wiąże się z istotnie wyższym ryzykiem występowania ideacji oraz prób samobójczych. Wskaźniki opisujące rozpowszechnienie prób samobójczych wśród osób transpłciowych okazują się dwudziestodwukrotnie wyższe w porównaniu z tymi, które opisują populacją generalną.